Οδηγός προστασίας των παιδιών κατά τους καλοκαιρινούς μήνες

Πνιγμοί, θερμοπληξία, αφυδάτωση, γαστρεντερίτιδες, εξωτερική ωτίτιδα, τσιμπήματα με σοβαρές αλλεργικές αντιδράσεις και η υπερβολική έκθεση στον ήλιο συγκαταλέγονται στα συχνότερα προβλήματα του καλοκαιριού στα παιδιά. Ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ελευθεροεπαγγελματιών Παιδιάτρων, κ. Κωνσταντίνος Νταλούκας, εξηγεί ποια είναι τα σημάδια που δεν πρέπει να αγνοήσουν οι γονείς και δίνει πρακτικές συμβουλές για την πρόληψη και την άμεση αντιμετώπιση των καλοκαιρινών κινδύνων για τα παιδιά.

Πνιγμός

Σύμφωνα με τον κ. Νταλούκα, ο πνιγμός και ο παρολίγο πνιγμός είναι ίσως ο σημαντικότερος θερινός κίνδυνος, ιδιαίτερα στα παιδιά ηλικίας ενός έως τεσσάρων ετών, αλλά και στα μεγαλύτερα. 

Θερμοπληξία

Ο δεύτερος μεγαλύτερος κίνδυνος, σύμφωνα με τον κ. Νταλούκα είναι η θερμική εξάντληση και η θερμοπληξία, που όπως λέει, απαντώνται συχνά κυρίως σε βρέφη και νήπια, στα οποία μπορεί να συνυπάρχει και χρόνιο νόσημα, ή παχυσαρκία, ή σε περιπτώσεις που κάνουν κάποιο άθλημα τις ώρες της ζέστης. 

Αφυδάτωση και γαστρεντερίτιδες

Όσον αφορά τις γαστρεντερίτιδες και την αφυδάτωση που εμφανίζονται συχνά το καλοκαίρι λόγω ζέστης, ταξιδιών και ενίοτε κακής συντήρησης των τροφίμων, ο κ. Νταλούκας αναφέρει ότι πιο ευάλωτα είναι τα βρέφη και τα μικρά παιδιά. 

Ωτίτιδες

Εκτός από τις γαστρεντερίτιδες, μία ακόμη συχνή λοίμωξη του καλοκαιριού είναι η εξωτερική ωτίτιδα, γνωστή και ως «αυτί του κολυμβητή». «Εμφανίζεται συχνά στα παιδιά που κολυμπούν και χαρακτηριστικό της σύμπτωμα είναι ο έντονος πόνος, όταν τραβήξει κανείς το πτερύγιο του αυτιού, στοιχείο που βοηθά σημαντικά στη διάγνωση. Η αντιμετώπισή της γίνεται συνήθως με τοπική αγωγή, δηλαδή αντιβιοτικές σταγόνες στο αυτί, χωρίς να απαιτείται αντιβίωση από το στόμα. Παράλληλα, μπορούν να χρησιμοποιηθούν ειδικές ωτικές σταγόνες που βοηθούν να απομακρύνεται η υγρασία και να διατηρείται στεγνός ο έξω ακουστικός πόρος, μειώνοντας έτσι τον κίνδυνο λοίμωξης».

Τσιμπήματα

Στα τσιμπήματα από σφήκες, μέλισσες, μέδουσες, τσιμπούρια, κάποια παιδιά, κάνουν αλλεργικές αντιδράσεις. «Στα περισσότερα ευτυχώς, παιδιά πρόκειται για τοπικές αντιδράσεις μόνο, που δημιουργούν λίγο πόνο και φαγούρα και οι οποίες μπορούν να αντιμετωπιστούν με τη χρήση αντισταμινικών από το στόμα και τοπικά διαφόρων αλοιφών, που καλό είναι να έχει ο γονιός μαζί του και στη θάλασσα. Υπάρχουν όμως, παιδιά που δεν εμφανίζουν μόνο κνίδωση, αλλά μπορεί να εκδηλώσουν σημεία αναφυλαξίας, όπως πρήξιμο στα χείλη, ή στα βλέφαρα, βήχα, δύσπνοια και άλλα σοβαρά συμπτώματα. Πρόκειται για μια κατάσταση που μπορεί να αποβεί απειλητική για τη ζωή και, δυστυχώς, έχουμε χάσει παιδιά από αναφυλακτικό σοκ, κατά τους καλοκαιρινούς μήνες. Για τον λόγο αυτό, οι γονείς των παιδιών με γνωστό ιστορικό σοβαρής αλλεργίας θα πρέπει να έχουν πάντα μαζί τους άμεσα διαθέσιμη επινεφρίνη, η χρήση της οποίας μπορεί να αποδειχθεί σωτήρια».

Έκθεση στον ήλιο

Τα βρέφη και τα παιδιά 2 ετών και κάτω έχουν πάρα πολύ ευαίσθητη επιδερμίδα και οι βλάβες που γίνονται σε αυτές τις ηλικίες εμφανίζονται αργότερα με τραγικές συνέπειες, καθώς το ηλιακό έγκαυμα στην παιδική ηλικία, συνδέεται άμεσα με τον καρκίνο του δέρματος στην ενήλικη ζωή, υπογραμμίζει ο παιδίατρος, για να επισημάνει στη συνέχεια ότι τα βρέφη κάτω των έξι μηνών είναι προτιμότερο να μην βγαίνουν στον ήλιο.

Απολαμβάνετε το περιεχόμενο μας? Εγγραφείτε στο newsletter μας!

«Σε μεγαλύτερα παιδιά καλό είναι να προτιμώνται αντηλιακά με φυσικά φίλτρα και όχι με χημικά και δείκτη προστασίας 30 και πάνω, ενώ η επάλειψη θα πρέπει να γίνεται περίπου κάθε δύο ώρες μετά το μπάνιο. Θα πρέπει να υπάρχει προστασία στη σκιά, καπέλο, το οποίο να καλύπτει τους ώμους, τα αυτιά, το μέτωπο, γυαλιά απορροφητικά και στις δυο ακτινοβολίες, UVA και UVB, ρούχα τα οποία να καλύπτουν πλάτη, ώμους, γόνατα και ένα αντηλιακό ευρέως φάσματος για παιδιά έξι μηνών και πάνω».